Reizen door gevaarlijk gebied IX

Vervolg El Arish (deel IX)

Hopeloos

In de gevangenis bevinden zich aan weerszijden van de gang meerdere ruimtes waarvan de deuren dicht zijn. Op ooghoogte zijn kleine getraliede raampjes en ik zie dat het overal tjokvol is, de mannen gescheiden van de vrouwen. Hamdy vertelt dat er meerdere vrouwen zwanger zijn en dringend medische zorg nodig hebben en dat bewakers van hun eigen geld medicijnen kopen om de ergste nood te lenigen. Maar waar doen die arme sloebers het van?

Een uurtje later vertrekken we en op de terugweg naar zijn kantoortje rijdt Hamdy weer langs de apotheek. Hij koopt alvast pillen, drankjes en zalfjes voor de volgende keer en natuurlijk draag ik financieel bij: voor medicijnen, misschien een arts, misschien een mobiele telefoon, misschien voor bewakers. Maar ik weet dat het niets uitmaakt.

Gevaarlijk voor wie?

Maar wie en waarom zitten deze mensen in de gevangenis? Hamdy legt uit: het zijn mannen en vrouwen die worden geronseld in militaire kampen in Eritrea en Soedan. Mensensmokkelaars spiegelen ze een mooie toekomst voor in het verre Israël, waar ze tegen betaling naartoe kunnen reizen. Familie, vrienden, complete dorpen dragen financieel bij en dan kan de tocht beginnen. Bij elke grenspost of checkpoint doen zich problemen voor en vallen ze in verschillende handen. De laatste etappe wordt afgelegd door de Sinaï op weg naar de grens met Israël. De route loopt over woestijnrotsen en door kale zandvlakten en uiteindelijk slaat de totale uitputting toe door droogte en hitte. Het ergste moet dan nog komen: de verdwijning in ondergrondse martelkamers. Daar worden vluchtelingen gedwongen om hun familie te bellen voor nog meer geld. Sommigen weten te ontsnappen, maar ook zij zullen de grensovergang meestal niet halen. Zij worden opgepakt door militairen en voor hun eigen veiligheid in de gevangenis gestopt.

Mijn verhaal is natuurlijk bij lange na niet compleet en er zitten veel meer haken en ogen aan dan ik kan bevroeden. Feit is dat er sinds 2010 een hekwerk is aangelegd aan de Egyptisch Israëlische grens van zo’n 250 kilometer om de invasie van Afrikaners te ontmoedigen. Dit schijnt te werken.

Wie meer wil weten over het wel en wee van de mensenrechtenactivist Hamdy Al-Azazy raad ik aan om naar zijn website of facebook pagina te gaan.