Zaterdag 11 november 2017. Weersverwachting: afwisselend regen en zon, gure wind, 8º. Met wie: vriendin Irène.

De Wijk is een klein dorpje in de buurt van IJhorst, dat ligt weer in de buurt van Rogat en dat ligt weer in de buurt van Meppel.
De omgeving van De Wijk mogen we een coulissenlandschap noemen, met weilanden, bosranden, vennen en parkbossen. Het wordt doorkruist door het riviertje de Reest, zodoende heet het gebied ook wel het Reestdal. De Reest stroomt vanaf Dedemsvaart tot Meppel, zo’n 35km en vormt de grens tussen Drente en Overijssel. Al wandelend komen we de Reest regelmatig tegen.

Maar we zien ook af en toe wat koeien en paarden en een witte reiger. De ooievaars die ons zijn beloofd in de beschrijving zien we niet. Maar het is november, misschien zijn die inmiddels vertrokken naar het zuiden.

Waarom De Wijk

De wandeling hoe mooi ook, kent een paar minpuntjes. De oorstrelende geluiden uit de natuur van het wuivende riet, het boomklevertje en een hinnekend paard zijn zeker te horen. Maar er is ook de allesoverheersende herrie van de snelweg A28 tussen Meppel en Hoogeveen. Echt een domper voor deze omgeving. Ik vind het autoverkeer in de dorpjes ook behoorlijk druk. Op zaterdag doet iedereen z’n boodschappen met de auto, dat zal ’t zijn.

Dan is de wandelroute nogal pietepeuterig. Ik krijg niet het gevoel dat ik me in een groot natuurgebied bevind, maar steeds dezelfde rondjes loop als in een labyrint. Dat kan aan de beschrijving liggen, want die is gedateerd. Ik plukte de wandeling uit een doos met 60 wandelingen op losse kaarten, uitgegeven in 2003 door Capitool Wandelgidsen. En dan blijkt dat er in de tussentijd veel is bijgebouwd en weggehaald of gewoon niet meer klopt.

Ven in het Reestdal, geen hond te bekennen. Prachtig

Startpunt

Ons startpunt bijvoorbeeld was voor een filiaal van de Rabobank, maar dat filiaal is er al lang niet meer en is nu een café/restaurant. Waar we overigens aardig aan de praat raakten met de eigenaar, die ons voor de zekerheid een paraplu meegaf voor de eventuele hoosbui.
Dan staan er in de beschrijving vermoeiende aanwijzingen als: ‘neem na c. 100 m na het laatste huis een smal bospaadje schuin R het bos in. Het paadje komt uit op een asfaltweg (…) steek deze schuin naar L en vervolg RD een zandweg. Passeer links een ven (die ligt duidelijk rechts. RB) en neem daarna bospad na de zoveelste grasspriet………’.

Kortom, we hebben 3 1/2 uur gelopen, maar hoeveel kilometer eigenlijk? We gokken dus op 12km onder barre omstandigheden.

Waardering: 8 voor de wandeling en een 5 voor de beschrijving, maar dat is onze eigen schuld, dan hadden we maar een actuele kaart moeten raadplegen.