Van Weesperplein naar Arena Boulevard

Uit: Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam door Alex Buis. 19 km, maar het worden er minstens 22.

Ons gelegenheidsgroepje (broer Koos, neef Wouter en ik) verzamelt zich op zaterdag 15 oktober rond 10 uur op het Weesperplein onder een dicht grijs wolkendek met weinig goeds in het vooruitzicht. De vierde deelneemster (óók familie) had zich al telefonisch afgemeld want ‘nog een kater van gister en kijk ’s naar buiten!’ Gelukkig is er een broodjeszaak bij het startpunt, zodat we ons kunnen verzekeren van versnaperingen onderweg. Maar er heerst ook twijfel over de vraag of de wandeling wel kan doorgaan onder deze ‘slechte’ weersomstandigheden met veel regen en harde wind. Na wat heen en weer geklets over ‘wat te doen met de rest van de dag’ en ‘nog te vroeg voor het café’, besluiten we de tocht aan te vangen. Mét extra regenkleding en meer dan voldoende horeca onderweg om te schuilen.

Een beknopte route beschrijving

We zijn geboren Amsterdammers en denken de stad goed te kennen, maar al wandelend moeten we daarop terugkomen. Aan de hand van het boekje van Alex Buis, worden we door straten, parken en rafelranden geleid die anders onopgemerkt waren gebleven.

De beschrijving begint als volgt: ‘(dit) is een wandeling langs de Amstel en door de Watergraafsmeer. Aan het begin van de tocht loopt u langs een vrij recht stuk van de Amstel dat vermoedelijk gegraven is’. Dit is een doordenkertje.

Vervolgens door het Linnaeushof (Nescio woonde hier), het park Frankendael – daar drinken we koffie – begraafplaats de Nieuwe Ooster naar Betondorp (denk aan Johan Cruyff en de familie van Het Reve). Dan hebben we er twee uur opzitten.

Via sportpark Drie Burg en borden met richting Duivendrecht en Ouderkerk aan de Amstel keren we terug naar de Amstel.

Bij de Omval met tamme ganzen

Dan wordt het pas echt interessant, want we betreden een weggemoffeld stukje natuurgebied, namelijk de Oudekerkerdijk. We lopen door drassig grasland, zompige oevers met woonboten en overwoekerend groen. Ludieke bewoners hebben in dit stukje rafelrand hun ziel en zaligheid gelegd en houden kippen, paarden en geiten. De regen en de overdonderende herrie van de snelweg maken deze omgeving tot één van de somberste die ik in jaren heb gezien. De dode ringslang in het water versterkt deze aanblik.

Dode ringslang in de Amstel

Voldaan

We keren de Amstel de rug toe en naderen via parken en moderne strakke wegen ons eindpunt de Arena. Oók al geen omgeving waar je blij van wordt in de stromende regen. En het is er op deze dag ook nog eens erg desolaat. Maar oké, we besluiten te eindigen met een maaltijd in een Thais (of iets wat erop lijkt) restaurant op het plein naast de Arena en dat was best lekker. Dat hadden we ook wel verdiend na ruim vijf uur wandelen (22 km), stramme benen en één afvaller.

Met dank aan m’n neefje Wouter die op te kleine schoenen en met blaren onder zijn voeten samen met tante Roos – die het ook niet aldoor gemakkelijk had – de wandeling tot een goed einde heeft gebracht.

Waardering: 6½. De eerste helft was erg mooi en leerde ons veel over bouwkunst, parken etc. Ná de Omval werd het treurig en moesten we flink doorzetten om het leuk te houden.