Kerst in de Sinaï, lekker rustig

Wanneer ik vóór Kerst aankom op het vliegveld in Sharm-el-Sheikh is het rustiger dan ooit. Er blijken slechts drie passagiers internationaal te reizen, daar kom ik achter als ik in de hal op m’n bagage sta te wachten. Ik ben één van de drie. Verder nog een vrouw uit Berlijn, die naar eigen zeggen een aantal dagen op vliegvelden heeft doorgebracht. En een opgewekte Arabische dame die spontaan het woord tot me richt: ‘I fly every month from London to Caïro, from Caïro to Sharm-el-Sheikh, from Sharm-el-Sheikh to Dubai and back again. Houses everywhere, I love to travel.’ Ik reken dit even snel na en kom tot de conclusie dat ze altijd in het vliegtuig zit. Ik: ‘Why do you carry so much luggage around?’ haar grote koffers – gesealed – rollen van de band. Zij: ‘Christmas shopping in London’ en ze kijkt er ondeugend bij. Een knappe vrouw, met schitterende donkere ogen en duur gekleed. Wanneer ik m’n bescheiden koffertje oppak lachen we elkaar hartelijk toe. Ik hoef haar niet uit te leggen dat voor mij meer is minder betekent, dit is een vrouw van de wereld. Ze heeft het breed en laat het breed hangen, geen benepen Hollands gedoe.

Sinaï december 2015 464

bij de hut van Hamdan

Mijn standplaats deze weken is de hut van Hamdan. Er is sinds zijn overlijden op 26 september jl. wel het een en ander veranderd. Zo wordt het strand nu dagelijks bezocht door locale bedoeienen mannen en vrouwen die komen vissen, vuurtje stoken, brood bakken en thee drinken. Ik doe aan alles mee. Het strand is niet meer exclusief voor toeristen, die er überhaupt niet meer zijn. En ik word allang niet meer beschouwd als toerist maar als de koningin – malakka – van Yasmina, een titel waar ik trots op ben.

Pijlstaartrog

Op één van deze dagen zie ik de visser zijn net inspecteren en Sinaï december 2015 101ik hoor heftig geklap en gespetter bij het binnenhalen van de vangst. Dit moet een hele grote zijn. Vanaf zijn bootje roept hij de hulp in van Sabah, die op het strand zit en zich door het ondiepe water naar hem toesnelt. Na een strijd die wel een uur lijkt te duren wordt de vis als een trofee op het strand gelegd. Groot, eng en hartstikke dood.

Ik zoek dit even op: het is een pijlstaartrog, met een vin-doorsnee van zeker een meter. Zijn lange staart heeft Sabah er onder water al vanaf gezaagd, want in de staart zit het venijn. Zijn grote bek zit vol gevaarlijke tanden en óf de ogen zijn er al uitgedrukt of het beest heeft een lege uitdrukking. Ik laat me vertellen dat ie ongevaarlijk is en ook niet lekker om te eten. Zijn natuurlijke vijand is de haai. Sinaï december 2015 100

Crocodile Hunter

Alhoewel, jaren geleden, wilde een gekke meneer met de naam Crocodile Hunter, een pijlstaartrog knuffelen. De rog voelde zich zo bedreigd dat hij deze lieve knuffelmeneer een dodelijke steek in zíjn hart bezorgde.

3 comments

  • Tante Cor

    Wardah Malakka, de rog, indien levend gevangen is wel degelijk eetbaar en erg lekker. Wordt overal aan de Midelllandse Zee verkocht in. En niet eens zo goedkoop.

    • Rosalien Blommestein

      Dank voor de tip tante Cor. De volgende keer ga ik erop staan dat we ervan gaan eten. Ik denk dat deze knoepert is verkocht. Want probleem: er is geen koelkast om schoongemaakte vis te bewaren. De vissers willen er snel vanaf en het zijn natuurlijk ook inkomsten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *