{"id":2171,"date":"2018-11-21T01:37:53","date_gmt":"2018-11-20T23:37:53","guid":{"rendered":"http:\/\/rosalienblommestein.nl\/grotepassenlaatthuis\/?p=2171"},"modified":"2018-11-21T01:37:53","modified_gmt":"2018-11-20T23:37:53","slug":"hudson-highlands-usa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/rosalienblommestein.nl\/grotepassenlaatthuis\/2018\/11\/21\/hudson-highlands-usa\/","title":{"rendered":"Hudson Highlands USA"},"content":{"rendered":"

Co\u00f6rdinaten: 41\u00b025\u20328\u2033N 73\u00b057\u203216\u2033W. Temperatuur: 38\u00b0F (3\u00b0C). Bewolkt, windstil.\u00a0 Waar: Hudson Highlands VS. Wanneer: 18 november. Met wie: nicht Anneliese.<\/p>\n

Cold Spring<\/h3>\n

Vandaag pakken we de trein op Grand Central Terminal (Manhattan) voor een reis naar het plaatsje Cold Spring ten noorden van New York. Daar overnachten we in een vriendelijk hotel – lekker eten en te veel drinken – en gaan de volgende dag op pad in de bergen.<\/p>\n

\"\"<\/a>

In de verte West Point en daarachter de skyline van Manhattan<\/em><\/p><\/div>\n

De Hudson Highlands is een beschermd natuurgebied en populair bij wandelaars. Er zijn een aantal wandelroutes aangegeven en natuurlijk kiezen wij niet voor de makkelijkste maar voor de moeilijkste met het mooiste uitzicht.<\/p>\n

Sneeuwstormen<\/h3>\n

In onze overmoed gaan we volledig voorbij aan de weersgesteldheid van de vorige dag. Toen werd het land overvallen door hevige sneeuwstormen die de bergpaden bijkans onbegaanbaar maakten.
\nDe eerste paar honderd meter gingen nog wel, ge\u00ebffend en goed zichtbaar. Daarna begon de beklimming naar de top over beijzelde rotsblokken, smeltend sneeuw en gladde blubber. Ook werden de aanwijzingen (plakkertjes op bomen) wat minder goed zichtbaar, soms zelfs onvindbaar. En wat we een beetje vreemd vonden was dat we geen andere wandelaars tegenkwamen\u00a0<\/span>(hikers is een beter woord, want wandelen was het allang niet meer). Waren de tochten voor deze dag misschien afgeraden en wisten wij daar niets vanaf?<\/p>\n[huge_it_slider id=”30″]\nDat was niet het geval want we werden ingehaald door ene Eric (uit Brooklyn) die ons veel uit de doeken deed over dit gebied. Bijvoorbeeld wees hij op het uitzicht op West Point en daarachter – maar dan moest je goed kijken – de wolkenkrabbers van Manhattan. Verder was Eric een geoefend hiker, want hij toverde een thermoskan met warme thee tevoorschijn (niet voor ons natuurlijk) en hij trok sneeuwkettingen aan over z’n schoenen zodat ie niet van de rotsblokken kon afglijden.<\/p>\n

De afdaling<\/h3>\n

De afdaling is altijd zwaarder dan bergopwaarts. Maar het lukte ons toch om zonder al te veel kleerscheuren voor het donker beneden aan te komen. Toen hadden we er zo’n vijf uur opzitten en waren we toe aan de beloning: een stevige borrel en een smaakvolle maaltijd.<\/p>\n

Tot slot nog een weetje:
\nEen groot vertolker van het authentieke gevoel voor Cold Spring is zanger Billy\u00a0Joel.<\/span>\u00a0Iedereen herkent zijn muziek, maar heeft geen benul waar het over gaat. Hij is mijn held van de dag.<\/p>\n